Solitude

Solitude's verticale hoogteverschil van 760m en 4,86 km² skipiste behoren tot de kleinere kant van het Noord-Amerikaanse resortspectrum, wat zowel voor- als nadelen heeft voor een seizoen van vier maanden. Je kunt rekenen op 1.270 cm jaarlijkse sneeuwval en een seizoen van 156 dagen, dus de sneeuwkwaliteit is echt sterk; maar met slechts negen liften en terrein dat vooral geschikt is voor gevorderden, zul je uiteindelijk elke afdaling kennen. Het voordeel is dat je die afdalingen zelden met drukte hoeft te delen, het nadeel is dat verveling een reëel risico is als je een agressieve skiër of snowboarder bent die constant op zoek is naar nieuwe uitdagingen. Als je gedijt bij diepe poedersneeuw en ongedwongen dagen in plaats van veelzijdigheid in het terrein, dan is Solitude een goede keuze. Als je constante afwisseling of uitgebreid beginnersgebied nodig hebt, kun je tegen maand drie wel eens zin krijgen om over te stappen.

Een seizoen in Solitude betekent dat je je moet vestigen in Salt Lake City; het resort biedt geen personeelshuisvesting, dus je huurt in de stad en rijdt elke dienst Big Cottonwood Canyon op. Reken op $1.000–$1.800 per maand voor een gedeelde kamer, met boodschappen van ongeveer $90 per week; gecombineerd met de rit door de canyon (25–30 minuten op heldere dagen, langer bij sneeuw), zijn je kosten en logistiek ingewikkelder dan bij resorts met huisvesting op de berg. Salt Lake City zelf is een echte stad met goede voorzieningen, cultuur en een behoorlijk nachtleven, wat een duidelijk voordeel is ten opzichte van geïsoleerde skidorpen; maar je leeft ook in een stedelijke omgeving in plaats van een hechte seizoensgemeenschap. Het nadeel is de deadline van 6:15 uur bij de ingang van de canyon op poeder- en feestdagen; als je die mist, ben je te laat, en besneeuwde wegen maken die rit behoorlijk stressvol.

De seizoenswerkersscene in Solitude is klein en hecht, met typische rollen in liftbediening, skiles, horeca en onderhoud; lonen variëren van $15–$20 per uur, afhankelijk van de functie, plus een gratis seizoenspas en af en toe skipauzes. De gemeenschap bestaat vooral uit Amerikanen met wat internationale werknemers, en de sfeer wordt omschreven als familiair en ondersteunend, hoewel het drukke hoogseizoen veeleisend kan zijn. Dit is geen resort om te leren skiën; het terrein en de cultuur gaan ervan uit dat je al kunt skiën of snowboarden, en de meeste medewerkers zijn gevorderde skiërs of snowboarders die willen verbeteren in poedersneeuw. Als je een ervaren skiër of snowboarder bent die op zoek is naar een ontspannen, ongedwongen seizoen met goede sneeuw en een echte crew-sfeer, dan is Solitude een goede keuze. Als je beginnersvriendelijk terrein, uitgebreide personeelshuisvesting of een klassieke resortdorp-sfeer nodig hebt, kun je beter elders kijken.