Grand Targhee

Grand Targhee zal je niet vervelen, maar je moet eerlijk zijn over wat je kunt verwachten qua terrein. Met 12,1 km² skipiste en een hoogteverschil van 690m is het echt bescheiden—je zult de berg sneller rondgaan dan bij grotere resorts, en er is een reëel risico op herhaling gedurende een seizoen van vier maanden. Wat het redt, is de sneeuwval: met een gemiddelde van 1.270 cm per jaar kun je rekenen op consistente poedercondities en een seizoen van 152 dagen dat alles fris houdt. Het nadeel is dat 70% van Fred's Mountain en 85% van Peaked Mountain bestaat uit intermediate-to-advanced terrein, dus als je nog aan het leren bent, zul je de leercurve steil vinden en de herhaalde runs frustrerend. Voor ervaren rijders die ongespoelde poeder zoeken in een omgeving met weinig drukte, is dit echter echt speciaal—je kunt dezelfde runs tientallen keren skiën en elke dag iets nieuws in de sneeuw vinden.

Wonen in Driggs (waar de personeelshuisvesting is gevestigd) betekent accepteren dat je niet in een skidorp bent—je bent in een klein stadje in een vallei in Wyoming, twee mijl van Main Street, met Jackson Hole op 20–30 minuten busrit voor echte voorzieningen. De huur is uitstekend met $400–450 (~£296–£333) per maand voor een privéslaapkamer in gedeelde personeelshuisvesting, en boodschappen kosten gemiddeld $88 per week (~£65.1), maar de prijzen in de stad zijn opvallend hoog, dus budgetteer dienovereenkomstig. Driggs zelf is echt rustig; de Royal Wolf bar is het sociale centrum, en hoewel er concerten en evenementen plaatsvinden in Teton Valley, is het nachtleven minimaal vergeleken met drukker bezochte resorts. Je hebt een auto nodig voor flexibiliteit, en de dichtstbijzijnde internationale luchthaven (Jackson Hole) ligt op 481 km afstand, waardoor naar huis gaan voor vakanties of noodgevallen een serieuze onderneming is. Als je op zoek bent naar een ontspannen, poedergericht seizoen in plaats van een levendige stadsbeleving, werkt deze afweging; als je loopafstand tot voorzieningen en gemakkelijke toegang tot een echte stad nodig hebt, dan niet.

De seizoenairsgemeenschap hier is hecht en echt gastvrij, gedomineerd door Amerikaanse nationalen en Zuid-Amerikaanse werknemers met J1-visa, met sterke banden die ontstaan in de personeelshuisvesting. Banen variëren van liftbediening, skishop, huishouding, bergploeg (de shovelploeg is bijzonder populair) en ticketverkoop, hoewel de lonen niet competitief zijn—reken op ongeveer $20 (~£14.8)/uur voor instapfuncties—en er zijn geen voordelen zoals ziektekostenverzekering. Dit is een resort voor experts, dus als je een beginner bent die leert skiën, zul je het moeilijk hebben; het terrein en de gemeenschap zijn gebouwd rond rijders die al weten hoe ze zich moeten redden in poeder en steile hellingen. Dat gezegd hebbende, als je ervaren bent en vier maanden wilt doorbrengen met het skiën van vrijwel lege runs met collega's die echt om skiën geven, maken de krappe huisvestingssituatie en de poedergerichte cultuur het echt speciaal. Weet gewoon dat je nachtleven, stadsvoorzieningen en competitief loon inruilt voor onbeperkte poederdagen en een gemeenschap die hier is voor het skiën, niet voor de scene.