Met de auto naar je skiseizoen: een praktische gids

Vliegen naar een skiseizoen is handig als je een toerist bent met één tas en een planning van een week. Wanneer je je leven voor vier tot zes maanden naar een skigebied verhuist — skischoenen, helm, al je warme kleding en genoeg kleding om niet elke drie dagen de was te moeten doen — verandert de bagageberekening snel. Tel de bagagekosten van een prijsvechter bij elkaar op en vergelijk ze met de brandstofkosten, verdeeld over drie of vier mensen in een auto, en rijden begint logisch te lijken voordat je het gemak van een auto bij aankomst zelfs hebt meegerekend.

Een aanzienlijk deel van de seizoenwerkers uit het Verenigd Koninkrijk rijdt naar het skigebied. Dit is de praktische gids om dat verstandig aan te pakken.

De routes

Van het Verenigd Koninkrijk naar de Franse Alpen

De standaardroute naar Chamonix, Morzine, Méribel, Val d'Isère, Les Arcs en de skigebieden van Savoie:

Eurotunnel of veerboot Dover-Calais → A26 zuidwaarts via Reims → neem de A5/A31 richting Dijon → A6 zuidwaarts richting Lyon → A43 oostwaarts richting Chambéry → de afritten naar de afzonderlijke skigebieden vanaf de A430/A43-corridor.

Rijtijd vanaf de oversteek van het Kanaal naar de meeste skigebieden in de Franse Alpen: 8–10 uur. Dit is een lange maar goed haalbare rit op één dag als je vroeg bij het Kanaal vertrekt. Op het traject tussen Lyon en Chambéry (ongeveer de A43) merk je dat de bergen verschijnen — het landschap verandert en vanaf Albertville rijd je door echte bergvalleien.

Sommige seizoenwerkers splitsen de rit op met een paar uur slaap bij een snelwegrestaurant ten zuiden van Lyon voordat ze het bergtraject bij daglicht aanpakken. Dat is niet noodzakelijk, maar de lagere bergwegen zijn gemakkelijker te navigeren als je de omstandigheden kunt zien. Als je planning betekent dat je voor het eerst in de winter na zonsondergang over onbekende Alpenwegen rijdt, is een slaapstop bij een snelwegrestaurant het overwegen waard.

Voor Chamonix specifiek: de Mont Blanctunnel verbindt de Franse kant met Courmayeur aan de Italiaanse kant — relevant als je ooit vanuit Italië rijdt of tijdens het seizoen om welke reden dan ook vanuit Frankrijk naar Italië moet.

Van het Verenigd Koninkrijk naar de Oostenrijkse Alpen

Innsbruck, St. Anton, Kitzbühel, Mayrhofen en het bredere Oostenrijkse netwerk van skigebieden:

Eurotunnel → A26 zuidwaarts → via Straatsburg het snelwegennet naar het oosten op, vervolgens via Duitsland en München of via Zwitserland en Bazel → Oostenrijk binnenrijden via Salzburg (voor Kitzbühel en Mayrhofen) of richting Innsbruck (voor St. Anton en de Arlberg).

Rijtijd naar de meeste Oostenrijkse skigebieden: 11–14 uur. Dit is echt een lange rit. Voor de meeste mensen is een overnachting in Duitsland — ergens rond Stuttgart of München, of bij een snelwegrestaurant als het budget beperkt is — verstandiger dan uitgeput om twee uur 's nachts aankomen.

Twee praktische opmerkingen over rijden in Oostenrijk:

Het vignet. Op Oostenrijkse snelwegen is een tolvignet verplicht. Een vignet voor 10 dagen kost ongeveer €10–15; een jaarvignet ongeveer €100. Je kunt ze kopen bij tankstations net na de grens of, beter nog, bij een tankstation in Duitsland voordat je de grens overgaat. Rijd niet zonder vignet op Oostenrijkse snelwegen — de boetes zijn aanzienlijk hoger dan de kosten van het vignet.

De Duitse Autobahn. Een groot deel van de Duitse route heeft op aanzienlijke stukken snelweg geen snelheidslimiet. Dat kan de reistijd verkorten, maar stel zelf een verstandige limiet in — vermoeid aankomen is een slechtere uitkomst dan iets later aankomen.

Vereisten voor rijden in de winter

Bekijk /blog/driving-in-the-alps-winter-guide voor de volledige landspecifieke regels over banden, het meenemen van kettingen en afgesloten bergpassen.

De korte versie: in Oostenrijk zijn winterbanden wettelijk verplicht van 1 november tot 15 april. De Franse Loi Montagne verplicht winterbanden of kettingen op aangewezen bergwegen (de wet is in 2021 aangescherpt en wordt steeds strenger gehandhaafd). Zorg dat je beide beschikbaar hebt. Winterbanden moeten gemonteerd zijn voordat je uit het Verenigd Koninkrijk vertrekt als je van plan bent over bergwegen te rijden; kettingen meenemen biedt een wettelijke en praktische back-up voor de steilste of meest blootgestelde toegangswegen naar skigebieden.

Wat je moet meenemen

Het echte voordeel van rijden is dat je geen bagagelimieten hebt. Maak daar gebruik van.

• Skischoenen. Ze zijn zwaar en onhandig en precies waarvoor prijsvechters de hoogste toeslagen rekenen. Leg ze in de auto.
• Helm en skibril. Zelfde reden — onhandige vormen waar bagagetoeslagen niet vriendelijk voor zijn.
• Een volledige voorraad kleding voor het seizoen. Je pakt niet voor een week; neem mee wat je werkelijk nodig hebt voor vijf maanden. Onderlagen, tussenlagen, dikke sokken en genoeg gewone kleding zodat je geen kleding tegen skigebiedprijzen hoeft te kopen omdat je te weinig hebt ingepakt.
• Etenswaren voor de eerste week. Winkels in skigebieden zijn duur. Een doos boodschappen uit een supermarkt in het Verenigd Koninkrijk — pasta, conserven, koffie en de basisproducten — neemt ruimte in die je in de auto hebt en bespaart je de toeslag van het skigebied op je eerste maaltijden, voordat je de kans hebt gehad om echt boodschappen te doen in de supermarkt in het dal.
• Startkabels, een gevarendriehoek, een EHBO-set en een eenvoudige bandenpomp. Je hebt geen volledige gereedschapskist nodig, maar deze vier dingen dekken de meest voorkomende autoproblemen tijdens een reis door de Alpen en zijn in sommige landen wettelijk verplicht. De bandenpomp (voor langzaam leeglopende banden) is de nuttigste toevoeging waar de meeste mensen niet aan denken.

Parkeren in het skigebied

Dit is belangrijker dan het klinkt. Je auto twintig weken op de verkeerde plek parkeren is duur, stressvol en een bron van volledig vermijdbare problemen.

De meeste skigebieden met veel seizoenwerkers hebben aangewezen langparkeerplaatsen die gescheiden zijn van de toeristische dagparkeerplaatsen. Die zijn meestal gratis of goedkoop voor seizoensmedewerkers. Ze zijn bij een eerste bezoek echter niet altijd duidelijk en voor nieuwkomers niet altijd goed aangegeven. Vraag het aan je werkgever voordat je vertrekt, niet wanneer je 's nachts in het donker met een volle auto aankomt.

Morzine, Méribel en de meeste grotere Franse skigebieden hebben parkeerregelingen voor personeel. Oostenrijkse skigebieden verschillen meer; vraag het specifiek na. Ga er nooit van uit dat de parkeerplaats voor dagtoeristen geschikt is voor een langdurig verblijf — een boete, wielklem of wegslepen tijdens een drukke vakantieperiode zijn allemaal reële mogelijkheden.

Strategie voor brandstof

De brandstofprijzen verschillen genoeg tussen het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Zwitserland en Oostenrijk om met wat planning aanzienlijk geld te besparen tijdens een reis van deze lengte.

Tank volledig voordat je het Verenigd Koninkrijk verlaat. Na de oversteek van het Kanaal zijn Franse snelwegstations duurder dan Franse tankstations bij supermarkten — maar de Franse prijzen zijn over het algemeen lager dan bij Zwitserse of Oostenrijkse snelwegstations, die tot de duurste brandstofstops van Europa behoren. De praktische regel: tank waar mogelijk bij Franse supermarkten, en tank aan Franse zijde nog een laatste keer flink voordat je Zwitserland of Oostenrijk binnenrijdt.

Het snelwegstation tussen Lyon en Chambéry — aan de A43 voordat je de bergvalleien in draait — is een handige laatste stop voor brandstof en eten voordat het bergtraject begint. Na Moûtiers (voor Méribel/Les Trois Vallées) of Bourg-Saint-Maurice (voor Les Arcs/Val d'Isère) zijn de mogelijkheden om te tanken beperkt en liggen de prijzen op het niveau van een skigebied.

Wat de auto verandert aan je seizoen

Een auto in het skigebied beïnvloedt je dagelijkse kosten van levensonderhoud op manieren die zich gedurende een volledig seizoen opstapelen.

Het belangrijkste is boodschappen doen. Elk skigebied heeft een buurtwinkel of een winkel vergelijkbaar met Co-op op loopafstand van de liften. Die winkel is bedoeld voor toeristen die onderweg één ding nodig hebben en de prijzen zijn daarop afgestemd. Eén keer per week naar de dichtstbijzijnde echte supermarkt rijden — Bourg-Saint-Maurice vanuit Les Arcs, Moûtiers vanuit Méribel, Thonon-les-Bains vanuit Morzine — verlaagt je wekelijkse boodschappenrekening aanzienlijk. Over 20 weken bedraagt het verschil tussen alles in het skigebied kopen en boodschappen doen bij een Lidl, Casino of Carrefour in de vallei honderden Britse ponden. Met een auto is die rit eenvoudig; zonder auto vereist ze meer organisatie.

Naast boodschappen geeft een auto je flexibiliteit die het leven in een skigebied anders niet biedt: dagtochten op een vrije dag, midden in het seizoen naar huis rijden zonder ingewikkelde vervoerslogistiek en een collega van het vliegveld ophalen in plaats van een transfer te regelen. Geen van deze dingen is noodzakelijk, maar samen maken ze een auto tijdens een lang seizoen tot een echte verbetering van je levenskwaliteit — niet alleen iets dat handig is voor de heenreis.